Tags

,

Ας μην γενικεύσω.

Ας πώ απλώς πως ζω σ’ εναν από τους πιό πλούσιους δήμους της Αθήνας και ας εκθέσω την εμπειρία μου ως τώρα.

Δίπλα στο σπίτι μου υπάρχει ένα οικόπεδο το οποίο μοιάζει παρατημένο εδώ και χρόνια. Απο μακρυά μοιάζει με ελαιώνα. Από κοντά  μοιάζει με κάτι μεταξύ ελαιώνα και τροπικού δάσους μιας και δεν έχει καθαριστεί ποτέ τα τελευταία 7 χρόνια (τουλάχιστο). Φυσικά κάθε καλοκαίρι φοβάμαι ότι με την πρώτη φωτιά που θα πλησιάσει θα μείνω άστεγος (αν φυσικά προλάβω να φύγω και δεν γίνω και μπάρμπεκιου).

Συνήθως κάνω μια μινι ασφάλεια πυρός αλλά στην κακιά την ώρα φοβάμαι πως η ασφάλεια θα κάνει τον Κινέζο (δεν θα ‘ναι η πρώτη φορά που το ακούω). Φέτος ωστόσο είπα να δοκιμάσω και την τύχη μου με τον καθ’ ύλη αρμόδιο να δώσει μια λύση. Τον δήμο δηλαδή στον οποίο βρίσκεται το σπίτι μου, τα σπίτια των γειτόνων μου (κινδυνεύουν εξίσου) και το παρατημένο οικόπεδο. Τράβηξα φωτογραφίες, έγραψα ένα κείμενο αναλυτικό αλλά όχι τεράστιο και τα έστειλα όλα αυτα με email στον δήμο μου.

Είχα βλέπετε την κρυφή ελπίδα ότι τώρα που είμαστε σε προεκλογική περίοδο ίσως κινηθεί κάτι.

Αυτά πριν 2 βδομάδες.

Ακόμα δεν έχω λάβει την παραμικρή απάντηση και φυσικά κανείς δεν έχει κάνει τίποτα για το οικόπεδο ζούγκλα.

Ίσως είναι πολύ απασχολημένοι με την προεκλογική προετοιμασία.

Ίσως πάλι να γελάσανε με το email και να είπανε και σαρκαστικά σχόλια του στυλ “μα που νομίζει ότι είναι ο μ…” στο οποίο φυσικά θα απαντούσα “νόμιζα ότι είμαι στην Ευρώπη, που πίνετε νερό στ’ όνομα της” και άλλα τέτοια.

Ίσως να πρέπει να κάνω την ασφάλεια πυρός και πάλι. Τουλάχιστο ίσως έτσι θα έχω χρήματα να τους σύρω στα δικαστήρια (σωθήκαμε τώρα θα μου πεις).

Advertisements